س 15 : اساس : به بو طالب دهد . س 20 : اساس : بو خلف حجحى . ص 50 س 16 : اساس : جانهاى بنى مخزوم . س 17 : فا و فب : بازگشتند . و به آخر حديث ابو طالب چهار بيت شعر گفت و مر پيغامبر را بستود و گفت تا من و زنان و فرزندان من هلاك نشوند من ترا به كس نسپارم و بيتها اين است : ص و صب : ( اين بيتها در دو نسخهء ص و صب نيز آمده است ) . وابيض يستسقى الغمام [ بوجهه ] * ثمال اليتامى عصمة للارامل يكفّفه العافون من آل هاشم * له عقدة من نعمة وفواضل كذبتم وبيت الله لا تقتلونه * ولمّا نقاتل دونه ونناضل ونسلمه حتّى نصرّع حوله * ونذهل عن ابنائنا والحلائل س 20 : اساس : [ على ] ندارد ، فب : پايان برگ 37 . س 25 : فا و فب : و ايدون روايت كنند به تفسير اندر اين آيت : * ( وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى يَدَيْه يَقُولُ يا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا ، يا وَيْلَتى لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلاناً خَلِيلًا لَقَدْ أَضَلَّنِي عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ إِذْ جاءَنِي وَكانَ الشَّيْطانُ لِلإِنْسانِ خَذُولًا 25 : 27 - 29 ) * ، نزلت في شأن عقبة بن ابى معيط بن اميّة بن عبد الشّمس و اين عقبه اندر بنى اميّه مردى بزرگوار بود و همچون بو سفيان بود به مهترى . ص 51 س 6 : فا و فب : أميّة بن خلف . . . و او نيز مهتر قبيلهء خويش بود . اساس : اميّة بن خلف . . . س 8 : فا و فب : سخن نگويى . . . گفت : قد صبوت إلى هذا الصّابى . س 10 : فا و فب : به لات و عزى . س 23 : اساس : بذر كردم / فب : پايان برگ 38 . س 25 : فا و فب : اسير گرفته . ص 52 س 1 : فا و فب : قم فاوف نذر نبيّك . س 6 - 5 : اساس : عبارت [ پس علىّ بن ابى طالب . . . ] را ندارد ، از فا و فب گرفته شد . س 12 : فا : پايان برگ 164 b . س 15 : فا و فب : به جاى آيه اى كه در اساس ما آمده ، آيت ديگرى آمده است از سورهء الجاثيه ( 45 ) آيهء 14 : ( يا محمد ) * ( قُلْ لِلَّذِينَ آمَنُوا يَغْفِرُوا لِلَّذِينَ لا يَرْجُونَ أَيَّامَ الله لِيَجْزِيَ قَوْماً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ 45 : 14 ) * . س 17 : اساس : به جاى « الفاسقون » در آيه « الكافرون » آورده .